তেওঁ কোনো বিমান, ৰকেট বা মহাকাশযানৰ পৰা নহয়, বৰং এটা বিপদসংকুল পৰীক্ষাৰ বাবে তেওঁ এটা সৰু কেপচুলৰ ভিতৰত সোমাই এটা বিশাল হিলিয়াম বেলুনৰ সহায়ত পৃথিৱীৰ পৰা প্ৰায় ৩৯ কিলোমিটাৰ উচ্চতালৈ উঠি গৈ তাৰ পৰা পৃথিৱীৰ বুকুলৈ এটা ৩৯ কি.মি. দীঘল জাপেৰে পৃথিৱীৰ মাধ্যাকৰ্ষণ আৰু বায়ুমণ্ডলৰ তীব্ৰ বাধাক নেওচি সুকলমে ধৰাৰ বুকুলৈ ঘূৰি অহাৰ বাবে প্ৰস্তুত হৈছিল। এই অভিযানটোৰ নাম আছিল Red Bull Stratos। বিজ্ঞানী, অভিযন্তা আৰু বিশেষজ্ঞসকলে বহু বছৰ ধৰি এই অভিযানৰ বাবে প্ৰস্তুতি চলাইছিল, কাৰণ সেই উচ্চতাত হোৱা সামান্য এটা ভুলেও মৃত্যু আনিব পাৰে।
১৪ অক্টোবৰৰ দিনা বিশাল হিলিয়াম বেলুনটোৰ সহায়ত Roswellৰ মৰুভূমিৰ পৰা ফেলিক্সে উৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। দুই ঘণ্টাৰো অধিক সময় তেওঁ কেৱল ওপৰলৈ উঠি থাকিল। ধীৰে ধীৰে মুৰৰওপৰৰ নীলা আকাশখনে বৰণ সলাই অন্ধকাৰ হৈ পৰিল আৰু অৱশেষত তেওঁ এনে এক উচ্চতাত উপনীত হ'লগৈ, য'ৰ পৰা তলৰ পৃথিৱীখনৰ বক্ৰতা স্পষ্টকৈ দেখা পোৱা গৈছিল। সেই উচ্চতাত বায়ুৰ চাপ অতি কম। সুৰক্ষা অবিহনে কোনো মানুহ তাত বাচি থাকিব নোৱাৰে। সেইবাবে ফেলিক্সে মহাকাশচাৰীসকলৰ দৰেই বিশেষ ভাবে তৈয়াৰ কৰা চাপযুক্ত পোছাক পিন্ধি লৈছিল। তেওঁৰ শ্বাস-প্ৰশ্বাস, দেহৰ তাপমাত্ৰা আৰু জীৱন ৰক্ষাৰ সকলো ব্যৱস্থা সেই পোছাকটোৰ ওপৰতেই নিৰ্ভৰশীল আছিল।
এটা সময়ত ফেলিক্সৰ কেপচুলটো পৃথিবীৰ পৰা ৩৮.৯ কিলোমিটাৰ উচ্চতাত উপনীত হ'ল। মিছন কণ্ট্ৰ'লে অনুমতি দিয়াৰ পিছত ফেলিক্সে কেপচুলৰ দুৱাৰখন দুৱাৰমুখত থিয় হ'ল। তেওঁৰ সন্মুখত তেতিয়া কেৱল অসীম শূন্যতা আৰু বহুত তলত মৰমৰ পৃথিৱীখন। কেপচুলটোৰ দুৱাৰমুখৰ সৰু প্লেটফৰ্মত থিয় হৈ তেওঁ শেষবাৰৰ বাবে তলৰ পৃথিৱীখনলৈ চালে আৰু তাৰ পিছত শান্ত, অনুচ্চ কণ্ঠেৰে ক'লে -“I'm coming home now" আৰু লগে লগেই তেওঁ কেপচুলটোৰ পৰা তললৈ জঁপিয়াই দিলে।
প্ৰথম কেইছেকেণ্ডত ফেলিক্সে কিমান বেগেৰে তললৈ নামিছে - সেইটো অনুভৱেই কৰিব নোৱাৰিল, কাৰণ তাত বায়ুৰ ঘনত্ব আৰু চাপ অতি কম আছিল। কিন্তু আৰু কেইটামান ছেকেণ্ড অতিক্ৰম কৰাৰ পিছত পৃথিৱীৰ মাধ্যাকৰ্ষণ শক্তিয়ে তেওঁক ক্ৰমে অধিক বেগেৰে তললৈ টানিবলৈ ধৰিলে। কেইটামান মুহূৰ্তৰ পিছতেই তেওঁৰ গতিবেগ বাঢ়ি বাঢ়ি এনে এক পৰ্যায়ত উপনীত হ'ল যে তেওঁ শব্দৰ গতিবেগো (ছেকেণ্ডত প্ৰায় ৩৩০ মিটাৰ) অতিক্ৰম কৰিলে। সেই সময়ত তেওঁৰ সৰ্বোচ্চ গতি হৈছিল ১,৩৪২ কিলোমিটাৰ প্ৰতি ঘণ্টা (প্ৰায় ৩৭২.৮ মিটাৰ/ছেকেণ্ড)। কোনো ৰকেট, মহাকাশযান অথবা যান্ত্ৰিক বাহনৰ সহায় নোহোৱাকৈ শব্দৰ বেগকো অতিক্ৰম কৰা তেওঁ হ'ল পৃথিৱীৰ প্ৰথমজন মানুহ!
তেওঁৰ এই ওভটনি যাত্ৰা কিন্তু সম্পূৰ্ণ নিৰাপদ নাছিল। তললৈ নামি আহোতে এটা সময়ত তেওঁ এটা বিপদজনক বায়ুমণ্ডলৰ ঘূৰ্ণনৰ ভিতৰত সোমাই পৰে। তেওঁৰ শৰীৰটো অত্যন্ত বেগেৰে শূণ্যতে চাকনৈয়াৰ দৰে ঘূৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। এই অৱস্থাত মানুহ এজন অচেতন হৈ পাৰে। মিচন কণ্ট্ৰোলৰ বিশেষজ্ঞ সকলৰ লগতে পোনপটীয়া প্ৰচাৰ চাই থকা তেওঁৰ পৰিয়ালৰ সদস্যসকলৰ মুখৰ মাত হেৰাই গ'ল। সেই মুহূৰ্তটো আছিল অত্যন্ত সংকটজনক। তেনে পৰিস্থিতিৰ মাজতো কিছুপৰ যুঁজি ফেলিক্সে অতি বিচক্ষণতাৰে নিজৰ নিয়ন্ত্ৰণ পুনৰ ঘূৰাই আনিবলৈ সক্ষম হয়। যিমানেই তেওঁ তললৈ নামি আহিবলৈ ধৰিলে, সিমানেই বায়ুৰ ঘনত্ব বৃদ্ধি হ'বলৈ ধৰিলে। ইয়াৰ ফলত বায়ুমণ্ডলৰ বাধাই তেওঁৰ গতিবেগ সামান্য পৰিমানে কমাই আনে। মহাকাশৰ ক'লা আকাশখন ধীৰে ধীৰে আকৌ নীলা আকাশলৈ পৰিণত হ'ল। পৃথিৱীখনো ক্ৰমে তেওঁৰ দুচকুত ডাঙৰ আৰু স্পষ্ট হৈ উঠিল। এনেদৰে ৪ মিনিট ২০ ছেকেণ্ড সময় ধৰি হোৱা মুক্ত পতনৰ পিছত পূৰ্বেই নিৰ্ধাৰিত কৰি থোৱা উচ্চতাত তেওঁ পেৰাচুটটো খুলিলে। পেৰাচুটটো সম্পূৰ্ণভাৱে খোল খোৱাৰ পিছত বাকীখিনি পথ তেওঁ সুৰক্ষিত ভাবেই তললৈ নামি আহিল আৰু তাৰ কেইমিনিটমান পিছতেই তেওঁ নিউ মেক্সিকোৰ মৰুভূমিৰ মাজত নিৰাপদে অৱতৰণ কৰিলে। মাটিত নামিয়েই তেওঁ দুয়োখন হাত ওপৰলৈ তুলি বিজয়ৰ আনন্দ প্ৰকাশ কৰিলে। মিচন কণ্ট্ৰোলৰ বিশেষজ্ঞ সকলৰ লগতে, পৰিয়ালবৰ্গ আৰু সমগ্ৰ বিশ্বৰ কোটি কোটি দৰ্শকে উল্লাসেৰে তেওঁৰ অৱতৰণক আদৰণি জনায়।
মানৱ ইতিহাসৰ সৰ্বোচ্চ উচ্চতাৰ পৰা মৰা এই জাপটো কেৱল এটা বিশ্ব ৰেকৰ্ডেই নহয়, সেই জাপটো আছিল মানুহৰ সাহসৰ লগতে বিজ্ঞান আৰু অনুসন্ধিৎসাৰ এক অনন্য নিদৰ্শনো। পৃথিৱীৰ সীমা অতিক্ৰম কৰি, মহাকাশৰ কোনো এক স্থানৰ পৰা এজন মানুহে শূন্যলৈ জঁপিয়াই সিদিনা প্ৰমাণ কৰিছিল যে মানুহৰ সাহস আৰু সপোনৰ কোনো সীমা নাই।
